ناما وماه رخ

ناما وخواهرش

ناما وگل رخ

همین چندوقت پیش بودکه می خواستم دیگه به هیچ چیزفکرنکنم...به دختری که دوستش داشتم...به کارهای که انجام می دادم...به قاچاق های که می کردم...به قراردادهای که می نوشتم...اصلا می خواستم...خودم باشه وخودم

همیشه رویایی را دوست داشتم...آرامم می کند این شعر...بایداله رویایی برای رویای ناما جعفری

چشمی در زخم ... *

آنقدر پیش را به پیش راندم که هرچه پیش بود پس شد    و سپس، بی پس، افتاد                                                                                                                       در چشم‌ها وقتی خدا  خداحافظی می‌شد شلاق و تسمه در هوا مبادله کردند زخم ِ دریده را تا من خود را بچینم                                             در زخم  چشم بود                                            - چشم ِمیان زخم-                                            چشم ِمیان ِزخم برای زخم، میان بود                                            میانِ مردمکِ زخم                                            چشم، میان بود                                            و در میان زخم، زخم ِچشم ِآدمیان بود   نزدیک ِ پوست دور می‌شدم از پوست و باز پوست، میان می‌خواست و باز پوست،چشم ِ آدمیان می‌خواست                خیره و دریده در مبادله‌ی زخم                                                                                                        میان زخم، چشم                                                  میان چشم، زخم                                                  میانِ ا ین میانِ آن هوا را به دندان گرفتم و در پوست دور تر از پوست گریختم    تا ارتفاع زخم                                    تا انتهای چشم.                                                            منع رویا و / کیفر                                     داور ! جاده وقتِ گریز طول بود و                                عزیمت،                                طیّ ِ الماس در چشم مادر.                                          یداله رویایی